Test śrutu Norica Match

Postrzelałem trochę do tarcz w pozycji stojącej, i zwątpiłem w swoje umiejętności strzeleckie - siewnik straszny, zdarzało się, że wręcz nie trafiałem w obręb tarczy Kpn 10, co mi się na Exakcie praktycznie nigdy nie przytrafiało. Strzeliłem więc serię z oparciem się o futrynę drzwi łazienkowych - nieco lepiej, ale wystrzelana w tarczy dziura nadal miała ponad dwa centymetry średnicy. KuriereX, który mi dostarczył kolejną partię Exacta na widok tych tarcz na kulochwycie zrobił nieco zdziwioną minę, i zapytał, czy ta jedna nieco lepsza to z Exacta była zrobiona... Pogadaliśmy chwilę, a po wyjściu Michała oczywiście musiałem sprawdzić, jak lata exact. I okazało się, że jednak nie zapomniałem, jak się strzela :) Gwoli ostrzeżenia innych warto jednak było przeprowadzić solidniejszy test, więc przenośny kulochwyt powędrował na podłogę, kot poszedł do karceru w łazience, żeby się na linię ognia nie wtranżolił przypadkiem, za podpórkę posłużyła rolka papierowego czyściwa przemysłowego. Jak się domyślacie pozycją testową była leżąca z podpórką, czyli najstabilniejsza z możliwych, poza testem z imadła oczywiście. Karabinek FX Typhoon skręcony na 10 J - do strzelania w mieszkaniu nie potrzeba więcej, ciśnienie powietrza w kartuszu od 150 do 110 atmosfer. Kartusz dobijałem przed strzelaniem każdym z rodzajów śrutu, oddałem po 50 strzałów z każdego rodzaju w seriach po 10 do jednej tarczy. Efekt widać na fotografii powyżej. Wnioski? Śrut Norica Match nadaje się na ciężarki do wędek, lub do puszkobicia. Z matchem niewiele ma wspólnego poza nazwą. Lata jak sam chce. O Exakcie rozpisywał się nie będę - jak widać, przy celowaniu w jeden punkt robi jedną dziurę i tyle.

Jednak nie zawsze test z jednej lufy jest wiarygodny. Zmontowałem od dawna porzuconego Haenela 304 i trochę z niego postrzelałem, używając tego matchowego śrutu Noricy. Efekt widać powyżej - postawa stojąc bez podpórki, 10 metrów, dziesięć strzałów. Jednym słowem - lufa FX Typhoona nie kocha się z tym srutem, lufa stareńkiej Hanki, cięta piłką do metalu na 25 cm i koronowana z ręki frezem kulistym fi 6 mm we wkrętarce, zaopatrzona w solidny, stalowy obciążnik na końcu (imitacja tłumika) z tym śrutem współżyje całkiem zgodnie. I kolejna sprawa - lekka flinta jest fajna, bo się człowiek nie zmęczy strzelając, ale strzelanie z wolnej ręki z lekkiej flinty to zajęcie frustrujące. FX waży z celownikiem poniżej trzech kilo, Haenel z kolbą wypełnioną piaskiem i solidnym obciążnikiem na końcu lufy pewnie sporo ponad kilo więcej. I ten kilogram przekłada się na wyniki na tarczy niesamowicie.